Story: Afwassen met parkinson 3

Story: Afwassen met parkinson

Zo nu en dan maak je kleine dingen mee die je hart diep raken. Kleine, bijzondere gebeurtenissen die je aan het denken zetten en diep in je hart blijven zitten. Persoonlijk denk ik dat we die kleine dingen allemaal een tikkeltje te snel vergeten. Precies de reden dat ik ze met iedereen deel op mijn blog. In de hoop jou ook te inspireren met mijn kleine bijzondere gebeurtenissen. Vandaag het bijzondere verhaal; Afwassen met parkinson

Op een gewone doorsnee woensdag avond namen mijn vriend en ik de dag door. Ik vertelde wat ik had meegemaakt die dag en dat was eigenlijk niet zo heel bijzonder. Niet erg want gewone dagen horen er gelukkig ook bij. Mijn vriend begon me tijdens het bereiden van het avond eten te vertellen over zijn laatste klant. Mijn vriend is witgoed monteur en komt daardoor bij ontzettend veel mensen thuis en beleefd soms de gekste, leukste en ontroerendste dingen.

Hij vertelde dat hij bij een bijzondere klant was geweest. Een ouder stel met beide een leeftijd van rond de 70. Ze hadden een afspraak met mijn vriend gemaakt met een huiverig gevoel. Dat huiverige gevoel was niet naar mijn vriend toe gericht maar om het euvel wat zij met hun vaatwasser hadden.
Het stel had enige tijd geleden een keuken laten plaatsen inclusief apparatuur bij een keukenzaak. Daarover waren zij tevreden. Totdat… De vaatwasser kapot ging. Acht (!) maanden geleden. De keukenzaak was in gevecht met de productent en er leek geen einde te komen aan het getouwtrek.
De bedrijven losten het probleem niet op voor de mensen maar bleven naar elkaar wijzen. Verschrikkelijk vervelend natuurlijk en vandaar het huiverige, bijna wanhopige gevoel naar een oplossing.

Toen mijn vriend eenmaal aan de gang ging met de vaatwasser vertelde de vrouw het verhaal en dat zij werkelijk hadden toegeleefd naar dit moment. Ze hoopten eindelijk een goede monteur gevonden te hebben die het probleem zou kunnen oplossen. Mijn vriend had de oorzaak binnen 10 minuten achterhaald en repareerde de vaatwasser. Het oudere stel vertelde dat zij door het dolle heen waren en dolgelukkig waren met hun werkende vaatwasser.
Tot zo ver had mijn vriend zijn verhaal aan mij verteld. Super fijn om te horen dat je vriend ook nog dankbare mensen tegenkomt.

Onder het eten zag mijn vriend een mail binnen komen van een geschreven recensie. ‘Fijn!’ zei hij, mijn laatste klant heeft een recensie geschreven. Terwijl mijn vriend de tafel leegruimde, vroeg hij of ik de recensie voor wilde lezen.
In het verhaal verteld de vrouw vol lof over mijn vriend en uit zij haar tevredenheid ronduit. Dat deed ons ontzettend goed.

Toen ging het mis. De tranen brandde achter mijn ogen terwijl ik verder las.

‘ Eindelijk hoeft mijn lief met Parkinson niet meer met de hand af te wassen.
Ik kan niet met de handen in het water. Dankjewel voor de goede service’ 

En daar gingen de tranen. Hoe verschrikkelijk in de steek gelaten moeten deze mensen zich hebben gevoeld? De bedrijven vechten met elkaar voor het geld terwijl deze mensen moeite hebben met afwassen. Beter gezegd; eigenlijk gewoon niet kunnen. Maandenlang zullen zij zich zo ellendig moeten hebben gevoeld. Bij de gedachte alleen al beginnen mijn ogen weer te branden.
Misschien heeft die arme man elke avond staan afwassen met een boel frustratie omdat hij moet afwassen met parkinson.. Terwijl mevrouw niet met haar handen in het water kan omdat ze er niet tegen kan. Verschrikkelijk!

Story: Afwassen met parkinson

Story: Afwassen met parkinson

Ik ben oprecht dolblij dat mijn vriend veel heeft kunnen betekenen voor deze mensen. Dat zij weer lekker hun spulletjes in de vaatwasser kunnen zetten en niet hoeven strijden elke dag.
Laten we allemaal lief voor elkaar zijn.

Fijne dag!
XoXo Melanie